به نام خدا

الذین امنوا و عملوا الصالحات طوبی لهم و حسن مآب
برای مومنان صالح، زندگی پاكیزه و عاقبت نیكو رقم خورده است.

پدر و مادر گرامی
سلام:
تعلیم و تربیت مانند تمام امور زندگی اجتماعی پیوسته در حال تغییر و تحول است. باید معلمان و والدین نیز با تحولات سریع آموزشی و پرورشی و روش‎های مطلوب تدریس و تربیت آشنا باشند و به آنها عمل كنند تا بتوانند از عهده نقش مهم خویش در تربیت فرزندان برآیند.
هر پدر و مادری كه فرزندش به مدرسه پا می گذارد دلهره، دلواپسی و نگرانی دارد. زیرا می داند مدرسه، دوستان و همسالان، تأثیر به سزایی در زندگی دارند كه سرنوشت و آینده او را رقم می زند.

از همه شما والدین آگاه انتظار داریم توصیه های ذیل را به كار ببندید و با ما همراه باشید.
1- فرزند خود را بشناسید و به توانایی ها و نقاط ضعف او توجه كنید.
2- از فرزند خود زیادتر از توانایی هایش انتظار نداشته باشید. او را شدید و آزاردهنده مورد انتقاد قرار ندهید و هیچگاه او را با دیگران مقایسه نكنید.
3- به او مسئولیت هایی در حد توانش واگذار كنید و شرایط تجربه كردن موقعیت های تازه را برایش فراهم آورید.
4- او را تنبیه (تنبه بدنی) نكنید، بلكه كوچكترین پیشرفت او را مورد تشویق قرار دهید. ممكن است فرزند شما خدای نكرده یكی از مشكلات زیر را داشته باشد:
5- بیماری خاص، اختلال در بینایی، مشكل شنوایی، ضعف در بیان مطالب، لكنت زبان، بی-دقتی، حواس پرتی، نگرانی های ناشی از برخورد پدر و مادر، ترس‎های بی مورد مثل: ترس از تاریكی، بلندی، امتحان و از این قبیل. در تمام موارد نقاط ضعف را بپذیرید و برای رفع آنها با دبیر راهنمای كلاس مشورت كنید و از مطرح كردن آن نزد فرزندتان خودداری كنید زیرا در او ناراحتی روحی و روانی پدید می آورد.
6- نوع تربیت و عادت هایی كه فرزند شما در محیط خانه و اجتماع كسب كرده است در آرامش روانی و تربیت اجتماعی وی اثر حتمی دارد. رشد اجتماعی فرزند شما بستگی به این دارد كه والدین چه نوع تربیتی و چه عاداتی را مستقیم یا غیر مستقیم درباره او اعمال كرده اند. اگر بعضی از این عادات و رفتارها مطابق با هنجارهای جامعه اسلامی ایران نیست به دور از تعصب بپذیرید و در تغییر آنها بكوشید.
7- سعی كنید روشی هماهنگ با روشی تربیتی و آموزشی مدرسه داشته باشید.
8- چنانچه علاقمند به تربیت و رشد مذهبی فرزندتان هستید خود و اطرافیانتان الگوهای مناسب و همیشگی برای او باشید و به انجام وظایف دینی مقید باشید.
9- برای اینكه فرزند شما به ارزش‎های اخلاقی و رفتاری، زیبنده گردد باید شیرینی و حلاوت لذت‎بخش آن را در عمل به او بچشانید. عشق به درست كرداری، نیك‎اندیشی، راست‎گفتاری، امانت‎داری و... همراه با انس به خداوند و تشویق و تایید مداوم ما و شما حاصل می شود.
10- ممكن است فرزندان گوشه گیر و خجول یا مزاحم، گستاخ و ناسازگار باشد، علل این رفتارها را به كمك مدرسه كشف و به رفع آنها مبادرت ورزید.
11- وسایل، امكانات و فرصت‎های مناسب برای رشد هماهنگ و متعادل همه استعدادهای او را فراهم سازید.
12- نوع محبتی را كه به فرزند خود ابراز می دارید با دبیر راهنما در میان بگذارید و در تامین امكانات رفاهی نظیر (پول توجیبی، كفش و لباس، ملزومات مدرسه و...) اعتدال را رعایت كنید و او را به سوی تجمل گرایی سوق ندهید.
13- به سئوالات او با خوشرویی پاسخ دهید و از این راه بر دامنه كنجكاوی و اعتماد به نفس او بیفزاید.
14- فرزند شما باید مطمئن باشد كه در موارد لازم شما به یاری او خواهید شتافت. در این صورت وی با شجاعت جسارت و اطمینان بیشتر به انجام دادن كارهای دشوار می پردازد.
15- به نوع تكالیفی كه معلم تعیین می كند دقیقاً توجه كنید و اجرای برنامه درسی منزل را از فرزندتان بخواهید. دقت كنید «با اینكه همیشه كار نیكو كردن از پر كردن است» اما توجه و دقت می تواند جای «پركار كردن» را بگیرد.
16- با همكاری مدرسه عادت های خوب را در فرزندتان پرورش دهید و به تدریج در تغییر عادات نامطلوب او بكوشید تا دارای شخصیتی سالم شود. بهداشت و پاكیزگی، مسئولیت پذیری، درست و به جا حرف زدن، درست نشستن، درست راه رفتن، شادی و امید، كوشش و تلاش برای جبران شكست‎ها، چگونگی معاشرت با دیگران (سلام كردن، مؤدب بودن، خداحافظی كردن) شناخت حق مالكیت خود و دیگران و... از عادات مطلوب هستند كه ما و شما باید در تقویتشان بكوشیم.
17- محتوای دروس در دوره ابتدایی جنبه شناخته دارد و در دوره راهنمایی بیشتر جنبه اطلاعات عمومی خواهد داشت و هدف آن آشنایی دانش آموز با محیط پیرامونش می باشد. از دوره  دبیرستان آموزش، جنبه تخصصی و كاربردی پیدا می كند. در تمام این مراحل صبر و حوصله و بردباری كامل لازم است تا دانش آموز قوه درك و تجزیه و تحلیل مطالب را بیابد و صرفاً به حفظ كردن نپردازد. اگر شما روش تدریس درسی را نمی دانید در كار معلم مداخله نكنید اما به طور مستمر بركار و پیشرفت فرزندتان نظارت داشته باشید. با مدرسه در تماس باشید و درباره مشكلات وی مشورت كنید، عجول و كم حوصله نباشید و با دستورات متناقض او را دچار تعارض نكنید.
18- در منزل جوی صمیمی ایجاد كنید تا فرزندتان بتواند به راحتی مسایل و مشكلاتش را با شما در میان بگذارد. در مسایل مربوط به خانواده با او مشورت كنید به او شخصیت بدهید و او را مسئولیت پذیر كنید. با این كار احساس آرامش كرده و تكیه گاهی مطمئن پیدا می كند. فشارهای بیش از حد شما می تواند او را به دروغ گویی و تظاهر بكشاند و او ناچار رو به سوی دوستانی بیاورد كه صلاحیتشان مشخص نیست.
19- دوران نوجوانی و بلوغ حساسیت ها و كنجكاوی های خاص خود را دارد. ایجاد زمینه های تحریك و ارتباط غیرمتعارف با جنس مخالف، مشغله های ذهنی و روانی برای فرزندان پدید می‎آورد و او را از رشد علمی و تربیتی باز می دارد. تلاش كنید منابع تحریك كننده را از دسترس او دور نگه دارید.
20- مدیریت مجتمع سعی می كند با اجرای طرح «مدرسه زندگی» به پرورش همه جانبه استعدادهای دانش آموزان توجه كند و زمینه های آموزش «اعتقادی، اجتماعی، فرهنگی، هنری، تربیت بدنی، فنی و حرفه ای و مهارت های زبان انگلیسی و رایانه» آنان را فراهم آورد و آنان را با مفاهیم با ارزش زندگی نظیر «صلح، آزادی، سادگی، بردباری، فروتنی، احترام و...» آشنا سازد.
شما نیز تلاش كنید ضمن آشنایی با شیوه های نوین تربیتی و آموزشی مجتمع در رسیدن به اهداف عالیه ما را همراهی كنید.

به یاد داشته باشد فرزندان ما آنچنان كه می خواهیم نمی شوند، آنچنان كه هستیم خواهند شد.